sábado, 28 de septiembre de 2013

Metamorfosis

Nervios y un nudo en el estómago.
Hacía mucho que no me sentía así. La verdad es que odio esta sensación pero me llena tanto que cuando desaparece me deja un vacío tan grande que no se puede llenar con nada.
Y ahí está él. El causante de todo este lío. Aparece su nombre en mi pantalla. ¿Destino? ¿Casualidad? No lo sé. Realmente ni siquiera me conoce. La verdad no creo ni que sospeche de qué va todo esto.
Hoy apenas he dormido. Qué tontería.
Si esque cuando encuentro a alguien, lo meto tan dentro de mi que después no lo encuentro. Ni él quiere salir ni yo echarlo. Pero de repente me doy cuenta de que ya me ha echado a mi de mi cuerpo. Se apodera de este y soy yo la que no puedo entrar. Entonces me escondo en un cuerpo desconocido fingiendo que todo está bien, que soy la de siempre. Mintiendo. Esperando a ser yo misma otra vez.

martes, 17 de septiembre de 2013

'La única verdad es que todo es mentira'

Y cuando iban las cosas tan bien que no había queja, inconscientemente se imaginaba un problema para cada día. Así se fue construyendo la mentira en la cual se acabó escondiendo y acomodando hasta emplazarlo a algo tan suyo como su propia vida. Y su vida se convirtió en mentira, tanto, que se acabó creyendo sus propias invenciones. Conseguía llenar los espacios que dejaba vacíos esa felicidad absoluta con tristezas exageradas. Y se echó a perder pagando un precio tan alto por ocupar un hueco inexistente. Puede que incluso también este fuera invención propia. Se metió en su bucle personal y nada más hacerlo se olvidó por dónde había entrado, sin posibilidad de volver a salir.

miércoles, 11 de septiembre de 2013

"Regálame un recuerdo, con tu sabor"



Otra vez el PASADO que vuelve.
De la manera más insospechada.
Parece como si estuviese permanentemente escondido, esperando sólo a que algo (o alguien) le haga saltar y hacerse PRESENTE.
Recordándome que hay cosas que parecen olvidadas, pero que siguen ahí, como una herida mal curada.
Una marca... de la que dependerá mi FUTURO.

jueves, 5 de septiembre de 2013

mundo do revés

Ler libros serve para atopar precisamente iso que non estabas a buscar. Pero me parece marabilloso que aínda sen buscalo, sexa capaz de facerte sentir unha empatía e ao mesmo tempo unha identificación máis humanas que moitas persoas. "Nótase que é un día diferente. O ambiente está tan revolto coma a mesma vida, que semella terse desencaixado para sempre. É un desdes días que non son coma os demais. Ás veces penso que en momentos coma este, nos que o propio aire semella ser máis lixeiro, sería mellor quedar na casa, porque se saímos quizais non poidamos volver, polo menos ao mundo que coñeciamos. Pero... sería unha covardía. Hai que saír. Saír e facerlle fronte á vida, aínda que todo dea en virar do revés."